نامگذاری سال 1388 به نام اصلاح الگوی مصرف با توجه به مسایل رخ داده در خصوص انرژی در سطح داخلی و بین المللی اقدام بسیار بجا، مناسب و حائز اهمیتی است. با توجه به اینكه كشور از نقطه نظر انرژی، آب و وضعیت اعتباراتی كه برای یارانه‌ها در نظر گرفته شده به وضعیت بحرانی رسیده‌، لازم بود كه برای این موضوع چاره‌ای اندیشیده می‌شد كه خوشبختانه با تصمیم مقام معظم رهبری مبنی بر نامگذاری سال 1388 به نام اصلاح الگوی مصرف نگرانی در خصوص این موضوع هم رفع شد. متاسفانه باید اذعان داشت مصرف انرژی و سوخت در كشور ما به حدی افزایش یافته كه اگر این روند همچنان تداوم یابد‌، حداكثر تا دهه آینده نفتی برای صادرات به دیگر كشورها نخواهیم داشت. بررسی ها موید این موضوع است كه سرانه مصرف انرژی در جمهوری اسلامی ایران بیش از كشور هندوستان و كشور چین است. این مصرف بیش از حد و لجام گسیخته همگی حكایت از این دارد كه ارزش منابع انرژی در كشور هنوز برای مردم مشخص و شفاف نشده است. علاوه بر این موارد ما می‌ینیم در حالی كه ایران از لحاظ وضعیت بارندگی جز مناطق گرم و خشك می‌اشد و مدام در دوره‌ای مختلف اسیر خشكسالی می‌ود اما راندمان آب در این كشور حدود 20 در صد است حال آنكه راندمان بارندگی در كشورهای توسعه یافته حدود 60 در صد است.

تقی نژاد گرچه افزایش میزان مصرف كالاهای مختلف در سال های اخیر را می توان نشانه توسعه رفاه عمومی قلمداد كرد اما این مصرف گاه چنان بی رویه و غیر منطقی رشد یافته است كه می توان آن را نوعی ناهنجاری رفتاری اجتماعی به حساب آورد. مقایسه ای كوتاه بین آن چه كه گذشتگان ما با آن زندگی می گذراندند و آن چه ما امروز خانه و زندگی خود می نامیم ما را با حقیقتی رو به رو می كند كه شایسته تأمل و بررسی دقیق است . نام گذاری سال 88 به عنوان سال اصلاح الگوی مصرف بهانه خوبی شد تا رشد مصرف و مصرف های بی رویه را به بررسی بنشینیم و این بار در این گزارش فرهنگ مصرف گرایی و علت رواج آن در جامعه كنونی را مورد بررسی قرار خواهیم داد .

پس بخار پزت كجاست؟